شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «اول خیال می‌کردم در اثر بی حالی و ضعف است ولی وقتی که کف پوتینم را نگاه کردم و با دست لمس کردم دیدم حتی از یک قالب صابون هم لیزتر و صاف‌تر است! و بیشتر هم بر اثر علف‌های سر سبز و زیاد و شبنمی که ریخته بود...» قسمت پنجم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «خیلی خسته شده بودم و دلم می‌خواست چند لحظه‌ای استراحت کنم ولی انگار فرمانده مان قصد اعلام استراحت را نداشت. حدود ۱۰ کیلو متر راه رفته بودیم که گفتن گروهان بایستد و استراحت کند؛ خیلی دلمان خوش شد، فکر می‌کردیم هدف همین نزدیکی‌ها است...» قسمت چهارم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «به ستون یک رهسپار تپه‌ها و روستایی که سر راهمان بود شدیم. از ابتدای کار بسیار سر حال و شاد بودم تا این که سنگینی آرپی جی و تفنگ کلاشی که داشتم و خشاب‌ها و بند حمایلم شانه‌ام را اذیت کرد...» قسمت سوم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: « در یک دشت جمع شدیم و به ما جیره جنگی دادند که به این جیره‌ها جیره ۴۸ ساعتی می‌گفتند ولی من به بچه‌ها گفتم که بچه‌ها این جیره باید به جیره جنگی ۴۸ ثانیه‌ای نام گذاشت و بچه‌ها کمی خندیدند...» قسمت دوم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «در هنگام بازگشت دیدم که فرماندهان دور هم جمع شده‌اند، مثل اینکه از حمله و عملیات صحبت می‌کنند سپس اعلام آماده باش دادند...» قسمت اول خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

مادر شهید در خاطره‌ای روایت می‌کند: «موتورسواری را هم خیلی دوست داشت و همیشه دلش می‌خواست یک موتورسیکلت داشته باشد، اما آن سال‌ها وضعیت مالی خانواده چندان خوب نبود و این آرزویش هیچ‌وقت برآورده نشد. بعد از شهادت حمیدرضا، این موضوع مدام جلوی چشمم بود و دلم را می‌سوزاند که...» خاطره سوم از این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

مادر شهید حمیدرضا نصراله‌زاده در خاطره‌ای روایت می‌کند: «حمیدرضا حدود یک سال و نیم در جبهه حضور داشت. در آخرین مرخصی‌اش با وجود اصرارم برای بیشتر ماندن در کنار خانواده، گفت: «مادر، ماندن را برای خودم جایز نمی‌دانم. بازگشت به جبهه وظیفه شرعی و الهی من است...» خاطره دوم از این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

پدر شهید «حسین شفیعی رونیزی» در خاطره‌ای روایت می‌کند: «یک‌ روز که حسین برای مرخصی به خانه آمده بود، هنوز خستگی راه از تنش بیرون نرفته بود که به محض رسیدن، پیش از آن‌که حتی بنشیند یا نفسی تازه کند، از مادرش سراغ مرا می‌گیرد و با نگرانی می‌پرسد: پدرم کجاست؟...» متن کامل خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

همرزم شهید «حسن جاماسب» در خاطره‌ای نقل می‌کند: «یکی از شیرین‌ترین و به‌ یادماندنی‌ترین خاطراتی که از شهید حسن جاماسب در ذهن دارم، مربوط به شبی است که او برای نگهبانی به سنگر رفته بود. آخر‌های شب بود و اغلب بچه‌ها از خستگی در سنگر‌ها به خواب رفته بودند که...» متن کامل خاطره دوم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

همرزم شهید «حسن جاماسب» در خاطره ای از اولین دیدار خود با شهید روایت می کند و می‌گوید: «جنگ شروع شده بود و پس از مدتی، من هم تصمیم گرفتم قدم در این راه بگذارم. با همین نیت به سپاه خفر مراجعه کردم. هنوز لحظات ابتدایی حضورم بود که با جوانی آشنا شدم؛ جوانی که در همان نگاه اول، آرامش عجیبی در چهره‌اش موج می‌زد...» متن کامل این خاطره را در نوید شاهد بخوانید.