شهید «احمد ویسی» علاقه زیادی به عمران و آبادانی و کمک به مردم، به ویژه مستمندان داشت و به همین دلیل به جمع افراد جهادگر شهر یزد پیوست و در مناطق مختلفی در این مملکت صادقانه به خدمت پرداخت.
شهید فریدون تعریف، چون میدید که رییس جمهوری وقت (بنی صدر)، نظری در خور شان مردم کردستان ندارد و در انجام خدماتی که باید در این منطقه اجرا شود، کوتاهی میکند، با وی به مشاجره پرداخت و اقدامات شوم و نامیمون وی را در حضور عموم فاش کرد.
شهید «حیدر عزیزی» در زمان خدمت سربازی در روستا، خارج از وقت کلاس با بچههایی که توان مال نداشتند و یا در درسها ضعیف بودند، بدون هیچ توقعی اضافه کار میکرد تا بتواند از این طریق دین خود را به مردم ادا کند و کاری میکرد که این دانش آموزان به رتبههای برتر صعود کنند.
شهیده «فاطمه الیاسی» با باور و اعتقادی که به راه برادرش داشت از هر فرصتی برای ارشاد زنان روستا استفاده کرد و سعی میکرد و با بیان واقعیتها تبلیغات سوء ضد انقلاب را خنثی کند و پرده از چهره واقعی آنان بردارد.
شهید علی تپ جواب داد: بعضی از نیروها اهل جنوب کشور هستند و به آب و هوای سرد عادت ندارن، من به این سرما عادت دارم بخاطر همین ترجیح میدم وسایل گرمایشیمو بهشون بدم تا سردشون نشه.
گروهک ضد انقلاب دموکرات در نهایت قساوت باقر حکمتی را آماج گلولههای کینه توزانه خود قرار دادند و درحالیکه ۱۴ سال بیشتر از عمرش نگذشته بود، وی را به شهادت رساندند.
هر جا گروهکهای ضد انقلاب دست به تبلیغات میزدند، شهید «محمدحسین علی رمایی» با بیان واقعیت ها، تبلیغات پوچ آنان را برملا میساخت تا مردم را آگاه کند و نگذارد گول وعدههای واهی عناصر استکبار را بخورند.
«محمدرضا داستوار» با آغاز پاکسازی منطقه از لوث وجود عناصر ضد انقلاب به مجاهدان پیشمرگ مسلمان کرد پیوست و برای دفاع از شرافت دینی و انسانی خود به مصاف آنان رفت.
نوید شاهد - شهید «کریم ابراهیمی نیا» زمانی که با پیکر مجروح و خونین به خانه بازگشت در مقابل بی تابی اعضای خانواده از جمله مادرش، با لبخند اطرافیان را دلداری میداد و خطاب به مادرش میگفت: «مادر جان! خونی که برای عزت، شرف و میهن ریخته میشود مایه افتخار و سربلندی است».